Page content

article content

Jouw passie ontdekt? 5 tips om het vast te houden.

Je passie leven heeft niet alleen maar voordelen. Het kan je ook behoorlijk uitdagen om trouw te blijven aan jezelf.
Je passie is iets wat je van nature goed kunt én wat je het allerliefste doet. Het is datgene waarvan je hart sneller gaat kloppen en waarin je helemaal je ‘ei’ kwijt kunt. Je passie vinden kan echter een zoektocht zijn, want sommigen zijn in hun leven dit gouden lijntje van binnen behoorlijk kwijtgeraakt.

Navigeer op jouw eigen ‘Kom-passie’
Je passie kun je vinden door eens stil te staan bij wat in het verleden de meest vreugdevolle bezigheden voor je waren en wat je het liefst zou doen als alle opties in de wereld voor je open lagen. Natuurlijk kun je meerdere passies hebben, net zoals je over meerdere talenten en interesses kunt beschikken. Het kan soms even duren voordat je je er bewust van wordt, maar één ding is zeker: diep van binnen is er bij iedereen een passie aanwezig.
Durf dus vaker te navigeren op jouw innerlijke kompas. Het helpt je om jouw innerlijk vuur brandende te houden.

Zo hou je de pas(sie) erin
Vinden is dus één ding, maar hoe kun je je passie vervolgens gaan uitleven? In een vorige blog over passie gaf ik al een doorkijkje door het voorbeeld van een maaltijdservice voor iemand met een fulltime baan die daarnaast een passie voor koken heeft. Klein beginnen is het devies, niet kijken naar de onmogelijkheden maar juist naar de mogelijkheden.

Klein beginnen is ook de eerste tip van Jessica Semaan, een pas afgestudeerde jonge vrouw uit Libanon die een vliegende start met haar carrière maakte en als gevolg daarvan enkele jaren geleden naar Amerika emigreerde. Daar aangekomen, kwam ze erachter dat ze zich miserabel voelde, ondanks de geweldige kansen die ze had gekregen. Terwijl ze alleen in haar nieuwe kamer zat, vroeg ze zich af: “Waarom ben ik hier eigenlijk naartoe gekomen?”. Ze voelde zich depressief en kwam erachter dat ze niet haar eigen leven aan het leven was, maar het leven zoals anderen dat van haar verwachtten.

In haar zoektocht naar haar passie en hoe ze dit kon uitleven, kwam ze erachter dat dit hetgeen is waar ze ook anderen graag mee helpt: het vinden van een betekenisvol leven. Ze spendeerde twee jaar aan onderzoek, interviews en het leren van andere mensen die datgene doen in hun leven waar ze echt van houden. Vijf tips waren hiervan het resultaat.

Begin klein
De eerste tip was al genoemd: begin klein. Jessica Semaan kwam erachter dat de meeste mensen die hun passie uitleven, hier stap voor stap en gaandeweg zijn gekomen. Velen zijn begonnen met “na 18.00 uur-project”, oftewel, een activiteit naast een reguliere baan. Het mooie daarbij is dat, wanneer je eenmaal begint, het goed kan zijn dat je nog meer passies van jezelf ontdekt. Door gewoon in het klein te beginnen, kan het ook gebeuren dat je erachter komt dat de hoofdactiviteit in jouw leven totaal niet bij je past. Dat kan een heftige en misschien wel beangstigende ontdekking zijn. Je kunt je afvragen hoe je ooit op de juiste plek uitkomt. Toch hoef je je er niet door te laten afschrikken. Niemand kan in één stap bovenop een flatgebouw gaan staan; je klimt trede voor trede met de trap omhoog. Wat is dus het geheim? Begin simpel. En begin!

Doe wat je eng vindt
Het tweede principe wat Jessica Semaan vond, is dat mensen die hun passie uitleven, de confrontatie met zichzelf durven aangaan. Je moet een misschien wel een beetje een bord voor je hoofd hebben om de overgang te maken naar datgene wat je het liefste doet. Overzie je het niet? Durf toch die volgende stap te zetten, ‘spring’ er gewoon in. Ben je bang dat je dagelijks leven een chaos wordt? Brengt structuur aan door jezelf een strak dagritme aan te meten. Zie je op tegen de reacties van je omgeving? Ga de confrontatie aan en laat die reacties maar komen. Je zult een ongekende vrijheid ervaren als je ondanks de mening van je omgeving toch besluit om je passie uit te gaan leven.

Creëer support om je heen
Dit is wat Jessica Semaan ontdekte: mensen die er het meest in slagen om hun passie uit te leven, hebben vaak andere mensen om zich heen die hen steunen. Daarbij adviseert zij om drie of vier mensen te kiezen. Ten eerste een expert op het gebied waarin jij je wilt ontplooien. Ten tweede een of twee mensen die dezelfde passie als jij najagen. En ten derde een goede vriend of vriendin die jou goed kent en je in het proces kan ondersteunen.

Je omgeven met de juiste mensen is absoluut belangrijk. Contacten verbreken met de verkeerde mensen ook. Wanneer mensen je onder druk zetten om iets te doen waarvan je diep van binnen weet dat dit jouw weg niet is, wanneer ze je claimen (en je je laat claimen), wanneer mensen je naar beneden halen of je aanzetten tot negatieve dingen, breek dan met deze contacten. Dit hoeft niet op een gemene manier, je kunt gewoon uit hun invloedssfeer wegblijven en je eigen koers trekken. Soms is hier moed voor nodig, maar uiteindelijk is er maar één die jouw leven kan leven zoals dit bedoeld is, en dat ben jijzelf.

Maak je leven simpeler
Wanneer je datgene gaat doen wat je het liefste doet, dan betekent dit vaak minder inkomsten, in ieder geval in het begin. Luxe uitspattingen kun je vervangen door meer eenvoudige alternatieven, zoals bijvoorbeeld een avondje thuis eten met vrienden in plaats van in een restaurant. Koop minder, wees sneller tevreden. Zet je focus op dat wat je echt belangrijk vindt, je zult daardoor ook steeds meer ontdekken dat je voor de echt belangrijke zaken niet afhankelijk bent van geld.

Heb geduld
Wanneer je begonnen bent om je passie uit te leven, volhard daar dan in, ook als het tegenzit. Het kan voorkomen dat je het gevoel hebt niet vooruit te komen of geen resultaat te zien. Ga toch door. Je zult namelijk ook meemaken dat zich onverwachtse kansen voordoen. Het leven is vol met kansen, maar je moet ze gaan zien. Dat gebeurt niet als je het te snel opgeeft.

Er zijn geen fouten, alleen variaties
In lijn hiermee denk ik ook dat je absoluut fouten moet durven maken. Wie zal er vaker gevallen zijn: een topsporter of iemand die niet in beweging komt? Wie maakt er meer domme beslissingen: iemand die veel onderneemt of iemand die afwacht? Hoe had je ooit leren fietsen als je niet af en toe op je neus was gegaan? Het kan pijnlijk zijn om fouten te maken, maar leren gaat alleen met vallen en opstaan.

Angst is een slechte raadgever
Verder benadruk ik nogmaals dat angst een slechte raadgever is. Laat je niet leiden door je angsten maar door je verlangens, door je passie! En als deze stap te groot voor je is, maak er dan kleinere stappen van. Kijk naar wat je wel kunt, niet naar wat je niet kunt. Daarbij is het geheim: je kunt vaak meer dan je denkt!

Ontdekken wie je werkelijk bent
Afsluitend een inspirerend verhaal, die sommigen van jullie misschien wel kennen. Het gaat over het ontdekken wie je echt bent.

De kip en de adelaar 2.
Er was eens een boer die ging wandelen in de bergen. Daar vond hij een adelaars-ei dat uit het nest was gevallen. De boer keek om zich heen, maar het nest was nergens te bekennen. Uiteindelijk besloot hij het ei mee naar huis te nemen en tussen de eieren in zijn kippenhok te leggen. Eén van de kippen adopteerde het ei, en zo werd daar in dat kippenhok een adelaar geboren.

De adelaar wist niet beter dan dat hij een kip was. Wel een beetje een rare kip, want hij zag er heel anders uit en eigenlijk paste dit leven hem aan alle kanten ook niet goed. Maar hij wist niet beter. De adelaar zat de hele dag tussen de kakelende kippen. Hij leerde zaadjes pikken en naar wormen graven. Af en toe flapperde hij zijn met zijn mooie grote vleugels, maar veel meer deed hij er niet mee. En ’s avonds ging hij braaf met de andere kippen op stok. Hij was een ‘kip’ geworden.

Op een dag kwam er een bioloog op bezoek bij de boer. Terwijl ze een rondje over het erf liepen, knipperde de bioloog plotseling met zijn ogen. Zag hij dat nu goed? Hij deed een paar stappen richting het kippenhok en keek nog eens goed. “Dat is geen kip!”, riep de bioloog verontwaardigd tegen de boer, “Dat is een adelaar! Wat doet die daar?”. De boer vertelde hoe hij een aantal jaren terug het ei had gevonden en in het kippenhok had gelegd, en hoe het ei door een kip was geadopteerd en de adelaar nu één van de kippen was. “Maar waarom laat je hem niet uit het hok? Adelaars horen hoog en vrij in de lucht te zweven.”, antwoordde de bioloog. “Dat wil ik wel”, zei de boer, “maar het heeft geen zin. De adelaar denkt dat hij een kip is. Hij zal nooit meer het leven van een adelaar leven.”

Dat geloofde de bioloog niet. “Geef mij een kans en ik zal hem weer leren een adelaar te zijn.” Prima, dacht de boer. Je mag het van mij proberen. Maar veel kans geef ik het niet.

De bioloog opende het hok om de adelaar eruit te halen. De adelaar spartelde, hij had in heel zijn adelaars-leven nog nooit zijn veilige hok verlaten. De bioloog zette hem op de grond. “Vlieg!”, zei de bioloog. De adelaar draaide zich om en rende terug het hok in.

“Dat werkt dus niet”, zei de bioloog. “We moeten het hogerop zoeken.” Opnieuw haalde hij de adelaar uit het hok, die nu nog harder spartelde omdat hij hier geen trek in had. De bioloog klom via een ladder op het dak van de boerderij, de adelaar stevig tegen zich aan geklemd. Eenmaal op het dak, strekte hij zijn armen uit, gooide de adelaar met een zwaai in de lucht terwijl hij riep: “Vlieg!”.

De adelaar viel flapperend naar beneden en kwam met een plof op de grond terecht. Enigszins versuft schudde het dier z’n kop, draaide zich om en rende terug het hok in.

“Houd er maar mee op”, zei de boer. “Dit gaat niet werken. Dadelijk houdt ‘ie er nog iets aan over.”

Maar de bioloog gaf niet op. “Eens een adelaar, altijd een adelaar”, zei hij. “Hij heeft het alleen niet door”.

Voor de laatste keer dook de bioloog weer in het kippenhok, en haalde de hevig spartelende adelaar eruit. Hij nam hem mee in zijn auto en reed de bergen in. Daar, hoog in de bergen, waar de lucht ijler werd en de wind stevig blies, haalde hij de adelaar nog eenmaal tevoorschijn. Nu was het de adelaar die met zijn ogen knipperde. Het was daar niet bepaald een plek voor kippen. Wat een weidsheid. Het uitzicht was adembenemend. De bioloog hield de adelaar stevig vast terwijl hij naar de rand van het bergplateau liep. Daar, bij het ruiken van de frisse lucht en het zien van de oneindige ruimte, gebeurde er iets bij het dier. Ergens diep van binnen werd het bewustzijn geraakt dat hij hier thuishoorde. Het was alsof de adelaar voor het eerst van zijn leven wakker werd uit een diepe slaap.

De bioloog tilde de adelaar in de lucht, strekte zijn armen uit en zei: “VLIEG!”, terwijl hij hem losliet boven het diepe ravijn. De adelaar tuimelde, flapperde met zijn vleugels, tuimelde nog dieper, sloeg zijn vleugels krachtiger, en toen vloog hij… En terwijl hij zijn grote vleugels spreidde, kwam de wind eronder en tilde hem op, hoger en hoger.

De bioloog keek hem na totdat hij uit het zicht verdween, en fluisterde hem zachtjes na:
“Zie je wel dat je een adelaar bent?”

Durf te delen en win!
Welke verhalen over passie inspireren jou? Deel hieronder in het reactieveld jouw verhaal/ link over bezieling. Ik geef 10 van mijn boeken ‘Ontdek je Passie’ cadeau voor de meest inspirerende inzendingen.
Heb je vrienden of familie die wel wat passie kunnen gebruiken? Klik op de bovenstaande Social Media Knoppen. Alvast veel dank!

Comment Section

23 reacties op “Jouw passie ontdekt? 5 tips om het vast te houden.


Door Alex op 18 december 2017

Niet direct een inspirerend verhaal te delen maar erg mooi om te lezen deze blog. Bedankt.


Door frans berends op 18 december 2017

Heerlijk verhaal leid even lekker af en geeft ruimte tot nadenken


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Hey Alex, graag gedaan. Ik waardeer jouw compliment. Ik hoop dat ik je mag blijven verrassen met inspirerende blogs over het voorkomen van stress en burn-out. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Gerard op 18 december 2017

Mooi verhaal.
Zelf heb ik geen energie om te vliegen.


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Beste Gerard, dank voor je feedback. Blijf met veel compassie voor jezelf de juiste stappen zetten. Het leven vraagt om beweging. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Marlies op 18 december 2017

Tijd maken voor wat echt belangrijk is voor jou: De pot met knikkers:
Als alles je even teveel wordt, als 24 uur in een dag niet meer genoeg lijkt, lees dan dit verhaal! …… Een professor stond voor de klas en bekeek de studenten die zijn les kwam volgen. Voor hem op zijn lessenaar stond een aantal attributen. Toen hij zijn les begon, pakte hij zonder te spreken een grote, lege glazen pot en begon deze te vullen met knikkers.

Toen er geen knikker meer bij kon, vroeg hij zijn leerlingen of de pot vol was. Ze antwoorden dat het zo was. Toen pakte de professor een doos met kralen. Hij schudde voorzichtig de kralen uit de doos, zodat zij de open ruimtes tussen de knikkers opvulden. Opnieuw vroeg de professor of de pot vol was. De studenten waren het met elkaar eens dat de pot nu echt vol was. De professor nam nu een doos met schelpenzand en gooide het zand in de pot. Uiteraard vulde het zand alle ruimte op tussen de knikkers en de kralen. De professor vroeg opnieuw of de pot nu echt vol was. Unaniem antwoordden de studenten met een volmondig “Ja”. De professor bukte even en haalde onder zijn lessenaar en fles wijn tevoorschijn. Hij opende de fles en schonk de wijn in de pot waar het alle ruimte tussen de zandkorrels opvulde. De studenten begon te lachen. “Kijk”, sprak de professor toen het gelach verstomde. “De glazen pot is een metafoor voor ons leven. De knikkers staan voor alle belangrijke dingen in je leven. Familie, vrienden, kinderen, passies…. dingen die zin en invulling geven aan het leven, zelfs als er niets anders meer was op de wereld. Je leven zou toch gevuld zijn. De kralen zijn de andere dingen die van belang zijn en die je iets kunnen schelen zoals bijvoorbeeld je baan, je auto of je huis. Het zand is al het andere oftewel zaken die er minder toe doen. Als je de pot begint te vullen met zand”, vervolgde de professor, “is er geen plaats meer voor de knikkers of de kiezelstenen. Zo is het natuurlijk ook in het leven. Als je al je energie besteedt aan kleine, onbelangrijke dingen, dan zal er nooit plaats en ruimte zijn voor de zaken die echt belangrijk voor je zijn. Besteed aandacht aan de dingen die essentieel zijn voor je geluk. Er zal altijd genoeg tijd overblijven om je huis op te ruimen of je auto te wassen. Besteed eerst aandacht aan de golfballen, aan de dingen die er echt toe doen. Bepaal je prioriteiten, de rest is alleen maar zand. Eén van de studenten stak haar hand op en vroeg naar de metafoor van de wijn. De leraar glimlachte. “Ik ben blij dat je het vraagt. De wijn toont slechts aan dat hoe vol je leven ook is, er altijd wel plek is om samen met een vriend of dierbare te genieten van een goed glas wijn.


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Hey Marlies, dank voor het delen van dit inzichtelijke verhaal. Op die manier maken we wereld steeds bewuster en kunnen we de stress in het leven weer terug in balans brengen. Hartelijke groeten, Albert


Door Yvonne op 18 december 2017

Ik kreeg kippenvel 😉 bij het adelaarverhaal. Ik herken mij in het veilige nest zijn en niet verder durven kijken, althans dat is mij aangeleerd! ‘Och kind, ga alsjeblieft niet in de grote Stad studeren, dat zal nooit goed kunnen gaan als dorpskind. Jij bent niet opgewassen tegen die brutaalheid, enz. enz.’ Natuurlijk was dit de angst van mijn moeder. Maar ik ben wel gaan studeren en heb mij geprobeerd los te maken. Dat is enigszins wel gelukt, maar heb altijd een egoïstisch gevoel overgehouden, ik moet vaak aanhoren hoe een verschrikkelijke zorgelijke tijd mijn moeder heeft gehad in die 4 jaar. En uit een soort schuldgevoel ben ik weer terug gegaan naar het dorp, ben getrouwd en heb kinderen gekregen. Ik ben in het onderwijs gaan werken, een veilige baan met financiële zekerheden. Maar niet mijn eerste keus. Ik deed wat er van mij verwacht werd. Een baan in het onderwijs zorgde er ook voor dat mijn ouders trots waren. Nu ben ik 46, heb altijd gedaan wat er van mij verwacht werd. De adelaar in mij heeft zitten springen tegen het gaas met een zware burn out tot gevolg. Nu zie ik deze burn out als de bioloog die mij uit het hok gehaald heeft en a.h.w. hardhandig de wijde wereld in geschopt. Ik ben gestopt met het onderwijs, heb vorig jaar in Amsterdam de studie tot Mindfulness coach opgepakt en ben bezig met het opzetten van mijn eigen bedrijf. Ik vlieg de wijde wereld in met wijd gespreide vleugels en wat voelt dat goed!!!


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Beste Yvonne, dank voor het delen van je persoonlijke verhaal. Via mijn website http://www.coachplek.nl help ik startende coaches zoals jij. Neem gerust eens een kijkje! Veel succes met alle goede dingen die je doet. Hartelijke groet Albert



Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Helena, bedankt voor je reactie en het delen van deze geleide hart-meditatie. Hartelijke groeten Albert


Door cees op 18 december 2017

Mijn mooie zoon die helaas in 2014 is overleden schreef onderstaand gedicht en maakte mij stil en de stilte genoot ik met volle teugen. In blijde herinnering, Cees
Witter dan Wit
Er is wit. Licht zonder kleur. En ik ben daarbinnen, een contour, zonder werkelijke scheiding. Meer of minder daarvan, het is om het even. Bewust? Meer dan bewust is dit, witter dan wit, de oorsprong van wat zich bewust acht. De achtergrond waartegen ‘bewust’ is, waartegen bewust ‘zijn’ wordt. Daar wordt bewust – iets. Dat iets – ‘ik’, bewust. En ik, bewust van ‘niet ik’, de ‘wereld’. Het besef dringt zich op, ‘het is niet’, aan mij. ‘Ik’ doe hier niet toe. Dit is, onafhankelijk van mij, bewust. Dit ‘is’, alles is dit, dus ook bewust. Ik ben dit, wezenlijk. Alles en niets is in dit, in mij, besloten. Waarachtig, alles omvattend, wonderbaarlijk. Zonder dit besef is schoonheid een mirage, een schim, een on-vervolmaakte aanraking, waarvan de resonantie in de vorm van verstilling het verlangen met de vereniging hiermee wakker schut. Een kortstondige, vluchtige en onhoudbare her-innering aan wat – wezenlijk – is.
Waarin alles besloten ‘is’ is ook niet zijn. Leven en dood als afgeleiden van de contouren die ont-staan in het witte wit van de waarheid. Woordenloos, worden-loos, stil, licht, wit. Witter dan wit. Cees J. de Bruin6


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Beste Cees, dank voor jouw reactie en het delen van dit gedicht van je zoon. Hartelijke groet, Albert


Door Ditte Pelser op 18 december 2017

Wat een ontzettend mooi verhaal over de adelaar. Echt mijn passie, ik vind het nog steeds moeilijk, maar merk dat ik ondanks alle tegenslag gewoon doorga met waar ik mee bezig ben omdat ik een missie heb.

Ik heb wel een heel leuk verhaaltje over een draakje.

Draak je IJg en Wijs

Ik zal er een stukje van vertellen. Want ja misschien is dat wel een passie van mij. Ik wil er een prentenboek van maken. Niet alleen een prentenboek voor kinderen maar ook voor volwassenen. Het is namelijk een verhaal met een inhoud en ontstaan vanuit een reading dit ik zelf heb ontvangen.

Draakje IJg en Wijs

Er was eens
Een ei, een heel mooi draken ei
In dat ei, woonde een draken kuikentje
De drakenfamilie waar dit ei bij hoorde wat niet zo heel voorzichtig met het ei en het draakje in het ei riep dan ook regelmatig AUW, alleen dat hoorde de familie niet.
Maar draakje IJg en Wijs was een heel slim draakje en hij bedacht een plannetje om zichzelf te beschermen. Doordat hij dit plan bedacht had en zichzelf nu beter kon beschermen deed het niet zo’n zeer meer.
Maar omdat draakje IJg en Wijs steeds maar groter groeide paste hij niet meer in zijn eigen plannetje en er kwamen allemaal scheuren in zijn bescherming. Dit was niet meer te stoppen.
Zo kwam het dat draakje IJg en Wijs bang en bibberig in de grote drakenwereld terecht kwam. Daar stond hij dan te trillen op zijn beentjes.
En hij maar roepen en roepen. HALLO, HALLO is daar iemand. Hoor mij, zie mij.
Maar nog steeds werd IJg en Wijs niet gezien of gehoord en weer moest hij een plannetje verzinnen. Dit keer verzon hij een plan om helemaal zichzelf te zijn en die ook te laten zien. Wow dat was wel heel erg eng. Jezelf laten zien zoals je bent zonder bescherming.
Maar het werkte en zo werd IJg en Wijs zichbaar en kreeg hij vrienden om mee te spelen en te delen.

Dit is een sterk verkorte versie van wat mijn boek mag gaan worden.
Veel liefs Ditte


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Lieve Ditte, dank voor jouw feedback en voor het delen van jouw verhaal. Veel succes met het volgen van je passie! Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Jen op 18 december 2017

Wat een prachtige blog met een inspirerend verhaal! Ook de gedeelde verhalen zijn boeiend om te lezen! Bedankt!

Iedereen kan zijn vleugels uitslaan maar niet iedereen vliegt dezelfde kant op. Levens zijn divers net als vogels. Op dit moment voel ik mij als de Adelaar die mee wordt genomen naar de bergen. Als een plant die verpot wordt…. van binnen een leeg gevoel, geen nest om op terug te vallen, wel angst voor het onbekende. Angst voor mezelf en dat wat er eigenlijk in zit. Daar diep van binnen in het ei, het ei dat nog uit moet komen. Het ei vol dromen en levens passie. Ik voel mij nog opgesloten. Ik leef een leef waarin ik, ik niet kan zijn.

Ik fladder maar ik vlieg nog niet. De wind waait maar draagt mij nog niet. Ik zal ooit de sprong in het diepe wagen. Maar voor nu voel ik mij nog een meisje met kurken. Het zwemdiploma eindelijk binnen maar toch nog liever omarmd door het vertrouwde.

De zoektocht naar mezelf. Het zal nog even duren maar de rups word ook een vlinder al weet hij het nog niet in de cocon. Als de tijd rijp is zal ik er klaar voor zijn en mijn vleugels uitslaan! Ik krabbel uit mijn Burn-Out en zet stap voor stap voorwaarts. Ik ben niet wat ik doe, omdat ik dit gewend ben. Ik ben wie ik ben door wat er in mij leeft diep van binnen!


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Lieve Jen, dank voor jouw positieve reactie en voor het delen van jouw verhaal. Soms is het een uitdaging om iedere week weer een uitgebreide blog te schrijven over stress en het verminderen van het risico op burn-out. Maar hartelijke reacties zoals die van jou blijven motiveren om door te gaan met schrijven. Hartelijke groet Albert Sonnevelt


Door Jen op 22 december 2017

Beste Albert,

Dat is erg graag gedaan. Ik kan mij voorstellen dat het steeds weer een uitdaging is. Maar inspiratie komt op vele manieren.

Bedankt en ik zie uit naar alle komende blogs.

Hartelijke groet,

Jennifer


Door Elly op 18 december 2017

Best wel een inspirerend verhaal. Als het jou de ene plek niet lukt probeer het dan eens ergens anders! Totdat je ontdekt – dit is het! Super!!


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Beste Elly, dank je wel voor jouw reactie. Dat geeft me het plezier om door te gaan met schrijven. Hartelijke groeten, Albert


Door Karin op 19 december 2017

Gooi het apparaat waarop je dit leest aan de kant en ga op pad! (Ik vind dit zelf nog moeilijk!)


Door Albert Sonnevelt Team op 21 december 2017

Beste Karin, dank voor het delen. Samen gaan we voor onze passie. Hartelijke groeten, Albert


Door Lucia op 27 december 2017

Het gevoel van staan op een randje en dan nog niet weten of je voor- of achteruit moet, is voor mij wel heel herkenbaar.
Ik schijn me steeds weer te manoeuvreren in onmogelijke situaties die er telkens voor zorgen dat ik wederom vast loop. En het ergste daaraan is dat het me onmogelijk veel energie kost om er weer uit te komen, maar vooral dat het me steeds weer last afdrijven van mijn levensdoel, mijn passie. Bah!
Het wordt hoog tijd voor simplificatie en vaste richting.
Inspireer me in mijn richting en help me deze te blijven volgen!

Plaats een reactie


*


Phoenix WebsitePhoenix Website