Ontdek of je in de gevarenzone zit van burn-out
Direct Toegang
X
Ontdek of je in de gevarenzone zit van burn-out
50% Complete
Ontdek GRATIS of je in de gevarenzone zit van burn-out met deze 3 delige videoserie en krijg daardoor DIRECT meer kans op balans in je leven.

Page content

Partner met burn-out: hoe ga je daarmee om? 7 tips!

Partner met burn-out: hoe ga je daarmee om? 7 tips!

Heb je een partner met burn-out? Dat is emotioneel en lichamelijk behoorlijk pittig. Want, je wilt hem of haar graag helpen, maar weet niet hoe. Je voelt je verdrietig, onmacht bekruipt je en frustraties steken de kop op. Je wilt alles doen om de andere weer zichzelf te laten zijn. In dit artikel aandacht voor wat je wel én niet moet doen als een naaste een burn-out krijgt.

1. Weet wat een burn-out is

Informeer jezelf over wat een burn-out precies inhoud. Lees hier meer over burn-out. Kijk eens of er een online forum is of hulpgroep bij je in de buurt waar je met je vragen, frustraties en dergelijke terecht kunt. Ben je op de hoogte? Beeld je dan eens in hoe de ander zich voelt. Compleet uitgeput en opgebrand. Geen energie meer hebben, chaos in het hoofd, huilbuien, slecht slapen, kort lontje, schaamtegevoelens enzovoort. Dat helpt allicht om je partner met burn-out met andere ogen te zien en beter te begrijpen.

2. Niet (ver)oordelen

Zeg niet tegen je partner met burn-out: ‘Het is je eigen schuld. Je hebt te hard en veel gewerkt’. Kom ook niet aan met de uitspraak: ‘Het zit gewoon tussen je oren’. Dat veroordelen en oordelen lost niets op. Het zorgt alleen maar voor meer dat de ander zich nog meer miskend voelt, gefrustreerder raakt en nog verder in z’n schulp kruipt. Houd je kritiek gewoon voor je. Hoe moeilijk dat ook is. Geef de ander de ruimte om z’n verhaal te doen. Trek het je niet persoonlijk aan. Immers, iemand met een burn-out kan ronduit onredelijk en zelf geprikkeld zijn.

3. Luister naar je partner met burn-out

Lukt het je om geen oordeel te vellen? Je goedbedoelde adviezen en oplossingen voor je te houden? Maar, ben je er gewoon? Om te luisteren naar wat je lief zegt? Dan maak je het voor de ander een stuk gemakkelijker. Want, dan schep je ruimte om te praten. Over gevoelens, obstakels, klachten en dergelijke. Daar is de ander meer bij gebaat. En verwacht niet dat het na een paar gesprekjes weer goed is. Dat is niet zo. Herstellen van een burn-out kost tijd. Dus heb geduld!

4. Waarmee kan ik je helpen?

Een burn-out hebben betekent dat zelfs de alledaagse dingen enorm veel moeite kosten. Om je partner met burn-out te steunen kun je eenvoudigweg vragen waarmee je kunt helpen. Ligt de oorzaak van de burn-out bijvoorbeeld in het werk? Wellicht dat jij dan tijdelijk het contact met collega’s en de baas kunt onderhouden omdat het te veel stress oplevert voor je dierbare. Probeer in onderling overleg voorwaarden te scheppen en omstandigheden te creëren waarin je partner tot rust kan komen en werken aan zijn of haar herstel.

 5. Onderneem ontspannende activiteiten

partner met burn-outHeb je een partner met burn-out? Dan betekent dat niet dat je achter de geraniums moet gaan zitten. Het is juist goed om samen leuke en ontspannende dingen te ondernemen. Ook als de ander er geen zin in heeft. Regelmatig bezig zijn en niet steeds in het hoofd zitten, de buitenlucht opsnuiven en lichamelijk actief zijn blijken effectieve manieren om burn-outklachten tegen te gaan. Dus, stel voor om elke dag een stukje te wandelen, te fietsen enzovoort. Al is het in het begin maar 15 minuten.

 6. Vergeet jezelf niet

Natuurlijk is het belangrijk dat je jezelf niet helemaal wegcijfert en over je grenzen heenstapt. Immers, ook jij hebt tijd voor jezelf en een uitlaadklep nodig. Enerzijds om stoom af te blazen en anderzijds om nieuwe energie op te doen. Realiseer je dat als je partner ziek thuis komt te zitten. Vraag eventueel of een familielid, goede vriend(in) of buren nu en dan een klusje voor je kunnen doen, de kinderen opvangen, helpen met bepaalde taken enzovoort.

 7. Zoek tijdig professionele hulp

Vermoed je dat je partner opgebrand raakt? Steek je kop niet in het zand en denk: dat waait wel over. Vaak zijn er al een tijdje signalen dat het niet goed gaat, dat je geliefde afstevent op een burn-out. Probeer dat bespreekbaar te maken. Dat zal niet altijd even gemakkelijk zijn. Immers, op het onderwerp rust vaak nog een taboe. Verzamel informatie en laat je partner dat lezen. Probeer samen een afspraak te maken bij de huisarts en zorg voor professionele hulp.

Heb jij een partner met burn-out? Hoe ga jij hiermee om?

Comment Section

60 reacties op “Partner met burn-out: hoe ga je daarmee om? 7 tips!


Door Carlien op 30 maart 2015

Goeie tips zeg!!!


Door Noortje op 5 mei 2017

Ja, dat is zo als beschreven. maar hij wil zelfs niet wandelen of de buitenlucht in. Niemand mag het weten, is tegenover anderen de gezellige, gemoedelijke hardwerkende man. thuis een wrak, ook bij bedrijfsarts wrak. Waar moet ik met mijn frustraties naar toe als niemand het mag weten? Om stapel dol van te worden.


Door jcwrh op 5 mei 2017

Bij mij heeft mijn vrouw een burn-out opgelopen en zit sinds 4 maanden ziek thuis. Zelf zit ik ook al een aantal jaren thuis wegens psychische klachten. Ik kan daardoor veel minder hebben, dan iemand die die klachten niet heeft. Hoe kan ik dan mijn vrouw hierin bijstaan, als ik zelf zo instabiel ben? Als iemand een gouden tip heeft, hoor ik het graag. Ik probeer zoveel mogelijk de tips die hierboven staan beschreven uit te voeren, maar vind dat mede door mijn eigen klachten erg moeilijk….


Door Albert Sonnevelt Team op 24 mei 2017

Beste jcwrh, inderdaad een moeilijke situatie. De tips zijn in jullie geval wellicht niet voldoende om de veerkracht in de relatie op te bouwen. Dus we denken aan een professionele begeleiding in de vorm van relatiecoaching of lotgenotencontact.
Veel sterkte gewenst, warme groet Albert


Door van Leeuwen op 28 juni 2017

Ben zelf bedrijfsarts en heb enkele jaren gevochten om maar door te kunnen gaan. Had dit zelf niet in de gaten, mijn omgeving maakte zich zorgen om mijn gezondheid, doodop na een werkdag, uiteindelijk lukte het niet meer om ” bij te tanken” ben zo ontzettend moe, slechte concentratie en geheugen, sporten ( vechtsporten) ging niet meer, na 5 minuten was ik doodmoe, ook ben ik hoogsensitief, gevoelig voor ongeveer alle externe prikkels. De betweters kunnen je natuurlijk precies vertellen wat je moet doen, komen zij wel achter zodra zij zelf in deze situatie terecht komen. Aan wandelen, hoe goed dit ook is, heb ik een hekel. Sociale contacten vermijd ik omdat ik na een half uur doodop ben.


Door lijnn op 25 augustus 2015

En wat als je partner het zelf nog niet ziet dat ie een burn-out heeft? En daarnaast ook nog eens een grote afkeer heeft van hulpverlenings instanties?
Aardig probleem aan t worden momenteel.


Door Lila op 23 oktober 2015

Ja hier ook hekel aan hulp van dokter vind hij niets dus zit ook met handen in het haar. Ik weet het allemaal niet Meer. krijg alleen maar kritiek en grote mond. Kan niets goed doen


Door Albert op 5 januari 2016

Beste Lila,
Als partner van iemand met burn-out is er maar één manier: iedere keer liefdevol de dialoog aangaan. Spreek je bezorgdheid uit en kijk samen naar youtube filmpjes over dit onderwerp. Vraag iemand uit jouw directe omgeving (vriend(in) of familielid) die al herstelt is van een burn-out om een keer te komen praten. Veel sterkte, Albert Sonnevelt


Door Ineke op 1 maart 2016

Dat herken ik meteen. Mijn partner erkent het probleem ook niet en dit leidt tot zeer grote spanningen. Groeit mij nu boven het hoofd.


Door Ineke op 1 maart 2016

Onze relatie was oké. Liefde in overvloed. Nu grote spanning en veel stress bij mij. Wie heeft goede raad?


Door Anoniem op 4 november 2015

Mijn partner ziet het niet zelf ,ik bots tegen een muur en zegt dat hij geen gevoelens meer voor mij heeft . Ik voel me machteloos en hopeloos had ik maar iets eerder gedaan ….


Door Albert op 5 januari 2016

Beste Anoniem, Wanneer er nog een sprankje hoop is, neem dan contact op met een gerenommeerde relatietherapeut bij jou in de buurt. Blijf geloven in de kracht van liefde! Albert Sonnevelt


Door karin op 12 juni 2017

heel herkenbaar, en frustrerend!!


Door Richard op 22 november 2015

Maar partner heeft een burn out en lichamelijke klachten.ze wil geen hulp
HOE KAN IK HAAR HELPEN ?
Ik ben ben bang dat dit onze relatie gaat kosten.
Ze loopt al eenniet half jaar op haar overlevensstand


Door Albert op 5 januari 2016

Beste Richard, Ik heb in mijn reactie aan Lila (zie hierboven) al een aantal tips gegeven aan haar als partner van iemand met burn-out. Ik hoop dat je daar al iets mee kan. Mocht je nog meer tips willen hebben; laat maar weten! Veel sterkte, Albert Sonnevelt


Door Richard op 22 november 2015

Bedankt voor de tips😊


Door Lot op 21 december 2015

Mijn partner roept zelf heel hard dat hij een burn-out heeft en dat ik daar begrip voor moet tonen, maar hij wil er geen hulp voor. Hoe kan ik hiermee omgaan dan? Zo worden de ‘goedbedoelde adviezen en oplossingen’ van mijn kant natuurlijk onvermijdelijk


Door Albert op 5 januari 2016

Beste Lot, Ik zou echt beginnen met een goede diagnose. Je man kan zeggen dat hij een burn-out heeft, maar op basis waarvan? Daar mag je hem best mee confronteren en zeggen dat je jezelf zorgen maakt over hem en de relatie. Een burn-out is het gevolg van een dieperliggend probleem. Dat zal echt onderzocht een aangepakt moten worden door een professionele hulpverlener of coach. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Tineke bijna 70! op 6 januari 2016

Voor de lotgenoten en hun partners,
Burn out of overspannen? Je denkt: wat is nu het verschil?
Het lukt niet meer gewoon te leven, terwijl jij nog van alles wil!
Het lukt niet meer om te genieten, van al die dingen om je heen.
Het liefste kruip je in je schulp, je ben het liefst gewoon alleen.
De anderen doen leuke dingen: die jij helemaal niet wil!
Geen radio en geen tv. meer. Het wordt in huis wel erg stil!
Geen krant, het liefst geen informatie, omdat je dat niet meer verwerkt.
Hooguit nog wat ondersteuning,als je daardoor wordt gesterk,
van mensen die je hebt gevonden, die weten waar het overgaat.
Soms is iets beter op te schrijven, dan dat je er over praat.
Ze zeggen: zorg voor ontspanning, door het lezen van een boek,
door het doen van leuke dingen, of ga bij iemand op bezoek.
Allemaal wel leuk en aardig en misschien ook goed bedoeld,
maar je kan niet eens vertellen dat jij je wanhopig voelt,
omdat dingen niet meer lukken, die jij altijd hebt gedaan.
Je hebt moeite om te slapen, moeite om weer op te staan.
Wat de nieuwe dag zal brengen, daarvan heb je geen idee.
Je bent blij met geluksmomenten, dan tel je weer een beetje mee.
Momenten dat je uitgeteld bent, wil je het liefst weer snel vergeten.
Je krijgt allerhande klachten, weet niet meer wat je wil eten.
Je eet te weinig of te veel, krijg daardoor gewichtsproblemen!
Je loop voordurend op je tenen, omdat jij je schuldig voelt,
Als al die anderen niet begrijpen wat jij nu precies bedoelt,
als je probeert om uit te leggen, dat je echt niet anders kan.
Wie weer hoevaak ik al gedacht heb: ik heb gelukkig nog een man!
Een die na meer dan 50 jaren zegt: WEET DAT IK VAN JOU HOUDT!
Wat mij betreft nog vele jaren! Met of zonder BURN OUT!


Door Claudia op 4 februari 2016

het ziet er naar uit dat mijn partner een burn out heeft hij wilt niks meer twijfelt aan alles wilt niet aan zichzelf werken en wilt alleen maar rust het probleem is dat hij ook geen professionele hulp wilt! op dit moment ben ik bij hem weggegaan ik kan het niet meer aan en meedere keren geprobeert hem te helpen goeie gesprekken gehad maar het heeft weinig zin wat kan ik nu doen ? ik ben er helemaal klaar mee want hij is niet meer zoals hij was en wilt ook niks meer en minder werken wilt hij al helemaal niet hij werkt 85 uur in de week niemand houd dat vol en naar zijn werkgever stappen heeft weinig zin dan is hij zijn baan dadelijk kwijt wat kan ik doen? moet ik hulp gaan zoeken? hij gaat er echt niet heen alle hulp slaat hij af !! wie kan mij helpen ? me huisarts ?


Door Ineke op 1 maart 2016

Huisarts is wellicht een idee? Je hart luchten? Verder wonen wij ook niet bij elkaar nu maar houden wel van elkaar. Mijn leven staat op zijn kop.


Door Pauline op 7 december 2016

Tja sommige mannen willen zich verschuilen achter hun werk, dat vinden ze belangrijker want er moet geld in het laatje komen. Het werk moet gewaarborgd blijven maar het huwelijk mag ondertussen wel gewoon op de klippen lopen. Snap ik dat? Nee, niet echt.


Door Jola op 3 maart 2016

Mijn man was de laatste weken erg terug getrokken en had een kort lontje. Omdat ik de laatste weken ook niet lekker in mn vel zat misschien dingen niet gezien? Ik confronteerde hem met zijn gedrag en het werd een heftige discussie die ineens duidelijkheid bood, Hij vind niks meer leuk. Kan niet meer nadenken en vooral niet voelen. Zn hoofd zit vol. Hwet ergste was dat hij vertelde niet te weten of hij nog wel genoeg van me hield. En miste de passie. na 15 jaar samen is het id wat minder allemaal en wat ik al zei ik was ook niet echt gezellig ivm met mn overgang. Het heeft wel mijn ogen geopend wat betreft mijn deel. We praten elke dag omdat dat denk ik wel belangrijk is. Inmiddels heeft hij besloten hulp te zoeken en te zien waar het schip strand. Ondertussen zit ik met mijn deel van pijn., Ik vroeg mag ik nog wel een kus. (misschien wel heel dom) Hij zegt tuurlijk wel. Dat zou ik ook gewoon doen als we uit elkaar zouden gaan. Ik zal altijd om je geven. Ben nooit boos gebleven op mijn exen. Klabammmmm die hakte erin zeg. ben nu helemaal overstuur, Tot ik op deze site terecht kwam en een beetje tot rust kwam. Wat moet ik nu ? ik ben helemaal radeloos.


Door Albert Sonnevelt op 6 april 2016

Beste Jola,
Het is altijd pijnlijk wanneer je zo samen in een relatiecrisis terecht komt. Er is vaak maar één manier om daar uit te komen; liefdevol erbij blijven en dagelijks in gesprek zijn. Geen oordeel hebben, maar compassie hebben met jezelf en je partner.
Burn-out is het gevolg van een langdurige stresssituatie.
Je partner zal keuzes moeten maken op meerdere gebieden van zijn leven: zijn werk, gezin/relatie en zijn gezondheid.
In mijn boek: Kiezen vanuit je hart, leer ik hoe je dat kunt doen; Het boek is te bestellen op: http://shop.albertsonnevelt.nl/doorbraak
Veel sterkte, Albert Sonnevelt.


Door P. op 27 mei 2016

Hallo,
Ik heb een soort gelijk verhaal ik zou willen praten maar met wie?? Niet alleen mn partner heeft een burnout maar ik word ook onzeker van hem.


Door Albert Sonnevelt op 8 augustus 2016

Beste P. Als partner van iemand met een burn-out heb je het zeker ook zwaar. Via uw huisarts kan u een verwijzing krijgen naar bijvoorbeeld Maatschappelijk Werk, een goede coach of therapeut waar u de juiste tools krijgt om met dit probleem om te leren gaan. Hrt grt Albert


Door kwezel op 23 juni 2016

Hallo,
Ik heb een soort gelijk verhaal ik zou willen praten maar met wie?? Niet alleen mijn partner heeft een burnout maar ik word ook onzeker van hem. Onze relatie was oké. Liefde in overvloed maar nu weet ik het niet meer… hij heeft geen zin meer in affectie, sex… hij zegt dat hij nog van mij houdt maar dat toont hij niet meer. Ik wil hem zo graag steunen en vechten voor mijn relatie, maar het voelt alsof het geen zin heeft 🙁


Door lex op 24 september 2016

is het een idee dat ik of iemand een Facebook groep opzet, besloten dan. ik merk dat ik daar grote behoefte aan heb, nu mijn man ook met een burn out zit


Door Rudie op 26 februari 2017

Hoi, ben jij ook ooit gestart met die gesloten Facebook pagina?


Door Albert op 27 februari 2017

Beste Rob,

Ik ben nooit een besloten FB groep gestart. Hoe graag ik ook zou willen; op dit moment ontbreekt het me aan tijd om dat op te zetten en te begeleiden. Maar ik laat het initiatief graag over aan de lezers van mijn blog.
Hrt grt Albert


Door rob op 27 juli 2016

mijn vrouw heeft diagnose van burn-out gekregen en nu al twee jaar thuis. Psycholoog hielp in begin maar nu terug stress dat ze niet langer op ziekenkas mag blijven (ofschoon adviserend geneesheer wel zei dat ze 33% werkongeschikt is). VDAB zegt dat ze voor haar geen werk kunnen geven (ze heeft ook anemie en tekort aan ijzer). We zijn nu 23 jaar getrouwd en ik heb haar altijd gesteund en ook nu al 2 jaar haar woede-uitvallen en dagelijkse beledigingen weggevaagd met idee dat dit m’n vrouw niet is maar wel de ziekte. Het wordt er echter niet beter op (ze doet nu zelfs haar slaapkamerdeur op slot overdag als ze even naar de badkamer of zo moet, echt gestoord). Ze zegt dat ze niet meer van me houdt, dat ik haar burn-out heb veroorzaakt, me niet meer in haar bed wil. Ook moet ik ineens maar alle rekeningen alleen betalen en zit zij maar te sparen. Zelfs haar nieuwe auto betaalt ze met het kindergeld en ik moet dan nu ineens maar alles oa. kleren etc. voor de kinderen kopen. Aan vakanties draagt ze geen cent meer bij maar wil wel mee. Onze oudste zoon van 13 krijgt ook vaak beledigingen en is het ook beu. Hoelang moet ik m’n kinderen nog zeggen dat hun moeder vroeger niet zo was ? Ik heb jarenlang voor ons huwelijk gevochten maar hoelang moet ik beledigingen en onbegrip ondergaan. Is een scheiding de enige manier om mij en m’n zonen rust te geven maar dan heb ik weer probleem van de kinderopvang… Ik hoopte dat ze normaal zouden opgroeien in een liefdevol huis


Door Albert op 8 augustus 2016

Beste Rob, Ik heb veel respect voor je liefde en geduld. Toch zal je ook een grens moeten trekken en professionele hulp vragen. (Ook al wordt deze niet vergoed door de ziekenkas..een scheiding is duurder…) In Belgie zijn tegenwoordig een aantal gespecialiseerde artsen op het gebied van burn-out. Durf hulp te vragen! Hrt grt Albert Sonnevelt


Door rob op 2 september 2016

bedankt. Ik had voor m’n vrouw (en mezelf) idd al zo’n arts / psycholoog gevonden. De eerste maanden ging het wat beter maar nu na twee jaar wil m’n vrouw deze niet meer zien omdat ze vindt dat die mijn kant kiest. Scheiden is duurder, dat zeg ik ook aan m’n kinderen die het ook hiermee soms zwaar te verduren hebben + gaat niet want ik heb dan geen opvang voor hen na school. Ze heeft nu een nieuwe psychiater aangeraden gekregen maar die nog niet bezocht. Hopelijk gaat het dan beter. Mijn vrouw weet dat ze ziek is. Ze zegt me dit is de ‘nieuwe mij’ maar vindt het zelf ook erg dat niemand haar kan helpen genezen…. Het is zwaar voor mezelf maar ik geef niet op : ik vind dat ik m’n partner die nu (vooral geestelijk en door slaaptekort ook lichamelijk) ziek is, toch niet in de steek kan/mag laten ? Dat is net hetzelfde als zij het slachtoffer zou zijn van een ongeval en gehandicapt worden; Ik zou zulks ook niet willen als mij dit zou overkomen. Dat heet liefde. Zelf heb ik geen hulp nodig, ik hou me dankzij de kinderen wel sterk.


Door Albert op 4 september 2016

Beste Rob, Dank voor jouw reactie. Mooi dat jouw liefde voor je vrouw en de kinderen de basis is waarop je deze zware periode door kunt. Voel je gesteund door alle bezoekers van deze website. Warme groet, Albert


Door Rob op 28 juni 2017

Is zij bij een neuroloog geweest om eventuele andere oorzaken uit te sluiten? Sorry dat ik het schrijf, heeft zij soms een ander? Slaapkamer op slot doen, zou kunnen dat zij op een dating site zit. Misschien is zij wel uitgeven op jullie huwelijk. Zelf zou ik nooit accepteren dat jij alles betaald en zij spaart.Dus wel het genot voor haar, maar niet de lasten. Hetzelfde doen, zonder haar op vakantie gaan en een camera voor en achter het huis monteren, dan kun je zien of zij mogelijk een ander heeft.
Na al die jaren haar steunen en ondertussen maakt zij het gezin kapot. Ga eens met een goede echtscheidingsadvocaat praten. Zo kan het toch niet doorgaan? Heb jezelf nog wel gevoelens voor haar? Denk daar maar eens goed over na


Door Suzan op 3 augustus 2016

Mijn man heeft al 27 jaar chronische hoofdpijn en sinds kort worden er ook kenmerken bij hem gezien die er op lijken dat hij nu ook een burn put heeft. Hij is tijdelijk volledig gestopt met werken en is de hele dag thuis omdat uitgaan teveel hoofdpijn geeft. Nu krijgt hij binnenkort een psycholoog toegewezen om eerst de psychische klachten op te lossen. Wat is wijsheid: zal ik meegaan als partner of moet hij hier zelf uitkomen? Ik ken hem nl. ‘pas’ 13 jaar en krijg nu naar mijn hoofd geslingerd dat ik daarom niet alle details weet en ook niet zijn hele verhaal begrijp. Ik van mijn kant denk dat een psycholoog zeker een deel van de angst jan oplossen, maar weet niet of ik daarom mee moet gaan naar de sessies. Wat denkt u Albert?


Door Albert op 8 augustus 2016

Beste Suzan,
Zolang je meegaat met jouw man als partner en niet als ‘extra hulpverlener’ , dan doe je er zeker goed aan . Zelfs al zou je een onderdeel van de spanningsbron zijn, dan is dit een goede gelegenheid om daar samen met een professionele hulpverlener aan te werken. De basis van iedere relatie is liefdevolle, wederzijdse ondersteuning. Je kunt van tevoren ook even afstemmen met de psycholoog over zijn/haar plan van aanpak. Als het goed is kan die jou prima adviseren welke keuze je kan maken.


Door Tess op 31 augustus 2016

Hallo,ik heb het idee dat mijn partner ook tegen een burn out aanzit.Veel tekens die er zijn vindt ik bij hem terug.
Hij haalt wel energie uit zijn werk maar zodra hij thuis komt is die energie weg.
Ik krijg een zoen van hem maar voor de rest raakt hij me niet aan terwijl in het verleden hij vaak genoeg een klap op me kont gaf of een kroel tussen door.
Nu lees ik dat ik begrip vol moet zijn en me zelf ff op de 2e plek moet zetten.
Ik durf te zeggen dat ik dat zeer zeker doe maar tot hoe ver kan het gaan.
Hij is een maand bij me weg geweest omdat ie niet wist of ie verder met me wil( in oktober zouden we gaan trouwen en we hebben bijna 10 jaar een relatie.).Hij is nu bijna 4 weken terug maar behalve dat ik alles voor hem doet is er niet veel veranderd.
Toen ik hem van de week confronteerde met wat ik denk een leugen kreeg ik als antwoord..misschien is het beter dat ik weer weg ga en dat we dan wel zien hoe het loopt.
Ook geef hij toe als ie weg bij me is dat ie me mist en als we dan afspreken en elkaar zien dat dat hem goed doet en daar weer wat energie van krijgt.
En ik merk dat ook want dan is ie lief voor me raakt me weer aan en is weer die man die ik nu zo mis.
Maar als we dan een paar dagen zoals hij het noemt op elkaars lip zitten dat dan alle energie weer weg is.
geloof me ik doe alles voor hem om hem rust te geven.heel het huishouden doe ik en echt met liefde maar soms heb ik ook het idee dat ie met me solt.
Hij is op me gevallen omdat ik zo bij dehand kan zijn en me bekkie bij me heb.
Maar op dit moment is dat allemaal weg en doe ik alleen maar alles om het hem naar zijn zin te maken omdat ik bag ben dat als ik er tegen in ga dat ie dan klapt.
Wat moet ik doen moet ik mezelf nog weg cijferen en op me tenen blijven lopen of moet ik keihard worden en als hij weer zeg het is misschien beter dat ik ga dat ik zeg ja ga maar.
ik ben bang dat als ik dat doe dat ik hem helemaal kwijt ben.
oja je moet weten dat ik van de momenten zeer geniet als ik me mannetje weer meemaak en zie zoals ie is.


Door Albert op 1 september 2016

Beste Tess, Het is vaak bijzonder zwaar wanneer je partner een burn-out heeft. Zoals je het beschrijft is er veel meer aan de hand. Ik zou je willen adviseren om een relatiecoach/therapeut te zoeken. Daar moeten jullie uiteraard wel samen voor openstaan. Het lijkt me moeilijk om in dit stadium nog de hoofd,- en bijzaken van elkaar te kunnen scheiden. Heel veel sterkte! Hrt grt Albert Sonnevelt.


Door lex op 24 september 2016

voorstel: zijn er mensen die behoefte hebben aan een Facebook pagina, besloten uiteraard, om zo elkaar te kunnen helpen. nu mijn man een burn out heeft,merk ik dat ik daar behoefte aan heb. ik houd deze pagina in de picture en mocht dat zo zijn, dan maak ik zo’n pagina aan. hoor graag van jullie


Door Albert op 26 september 2016

Beste Lex, Ik denk dat het een prima idee is om een besloten Facebookpagina aan te maken voor partners van iemand met een burn-out. Ik hoop van harte dat je veel spontane reacties krijgt. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Willeke op 6 oktober 2016

Ook hier een man met een zware burnout. Ik weet niet hoe lang ik het nog trek. Ben gewoon mijn man,mijn beste maatje kwijt. Wil ik hem een knuffel geven om hem te steunen duwt hij mij letterlijk van zich af. Hij wil niet met mij praten. Er hangt zo een negatieve sfeer hier in huis. Vind het ook vreselijk voor mijn kinderen. Ben radeloos


Door Albert op 7 oktober 2016

Beste Willeke,
Ik kan me helemaal voorstellen dat je radeloos bent. Je hoeft dit echter niet alleen te dragen. Je man heeft wel degelijk ook een eigen verantwoordelijkheid: voor zijn gezondheid, de relatie en zijn gezin. Ondanks zijn burn-out zijn er nog steeds (of juist) belangrijke keuzes die hij moet maken. Daar mag je hem op aanspreken. Ik hoop voor jullie dat hij besluit om professionele begeleiding in te schakelen voor zijn klachten. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Pauline op 7 december 2016

Oh zo herkenbaar, wat ik niet hebben kan is dat zijn psycholoog op hem inpraat alsof ik de bron van frustraties ben thuis en zich daardoor weerbaarder moet maken en zich voor mij moet beschermen. Maar ik doe zo mijn best….. en laat hem vrij zijn gang gaan en gevraagd of er misschien een optie is op zijn werk dat hij voor een poos 4 dagen zou kunnen werken ipv 5, zodat hij meer tijd kan spenderen aan zijn hobby’s. Maar hij durft die stap niet te zetten naar zijn werkgever toe …..


Door Anoes op 22 april 2017

Beste Willeke, bij mij hetzelfde geval. Mijn man knuffelt nog wel ‘terug’ – het initiatief komt nu altijd van mij – maar hij is er totaal niet bij. Geeft afwezig een kus en begint dan meteen weer te praten. Gelukkig heb ik goed geleerd om dingen niet persoonlijk te nemen, maar lastig en pijnlijk blijft het. Mijn methode, werkt voor mij goed; mijn leven leiden alsof ik alleenstaand ben, dwz. goed voor mezelf zorgen, met vriendinnen afspreken, zelfstandig beslissingen nemen. Daarbij beschouw ik mijn man als een dierbare vriend die in de problemen zit. Ik help hem waar het kan, heb compassie met hem, maar laat zijn gemoedstoestand mij niet beinvloeden – daar doe ik althans mijn uiterste best voor, het lukt niet altijd, maar meer dan je best kan je niet doen. Het allerbelangrijkst waar ik me aan vast hou om de focus vast te houden om mezelf toch op de eerste plaats te zetten is dat ik weet dat als ik goed voor mezelf zorg, hij zich niet ook nog eens verantwoordelijk hoeft te voelen voor mijn welzijn, dat zou nog meer druk betekenen.


Door karin op 12 juni 2017

wat enorm knap dat je dit zo kunt opvullen. het leven gaat indd. verder en gewoon als een soort van vrijgezel door het leven gaan en lekker met je vriendinnen afspreken is zeker een goede afleiding. en je partner als goede vriend zien is indd. ook wel in deze situatie een optie. mijn complimenten voor hoe je hier mee omgaat 🙂


Door peter op 28 november 2016

ik herken dit ook mijn partner waar ik al 17 jaar mee samen ben heeft nu 2 jaar een burn out hij is wel onder behandeling maar wil nu dus plotsklaps niets meer van me weten 2 weken geleden zaten we nog samen bij maatschappelijk werkster omdat hij de relatie weer op de rails wou krijgen en nu zegt hij dat beter weg kan gaan hoe met ik dit aanpakken of gewoon weg gaan


Door Pauline op 7 december 2016

Heel herkenbaar, zo onbereikbaar dat hij is. Gewoon beangstigend. Alsof je met iemand woont die dan weer alles positief ziet, maar in staat is om de volgende dag een einde te maken aan je huwelijk. Hoe kun je dan open en eerlijk en transparant naar hem blijven?


Door peter op 12 februari 2017

helemaal gelijk pauline ,en bij andere vinden ze steun en die begrijpen hem ook en tegen mij zegt hij totaal niets en ook zijn hulpverleners reageren alleen op hem


Door Albert Sonnevelt Team op 10 februari 2017

Beste Peter, blijf met veel compassie voor jezelf de juiste stappen zetten. Het leven vraagt om beweging. Veel sterkte, Albert Sonnevelt


Door Pauline op 1 december 2016

Mijn partner heeft het erg druk op zijn werk, krijgt per half jaar veel verantwoordelijkheden en taken bij zonder ook maar een waardering te horen. Zijn werk komt ook steeds verder weg te liggen waardoor de reistijd nu nog meer parten gaan spelen. Hij komt doodop thuis, kort lontje, onbereikbaar, kan niet meer lachen, valt af. Hij legt alles bij mij neer. Mijn verdriet naar hem toe ook, en dus klapt bij dicht. Hij trekt zich meer terug. Gemakkelijk om dan alles bij mij neer te leggen, dat ik zeur en geen respect heb voor hem. Ik kan hem niet meer bereiken. Iedere dag is het spannend als hij thuis komt, ik bedoel ik welke sfeer, bui hij thuis komt. Jammer dat zijn therapeut alleen hem kan helpen door aan te geven mij te ontwijken, omdat ik zijn bron van frustratie ben als hij thuis is. Logisch want op zijn werk is hij het zonnetje en thuis is hij een wrak en dat wilt hij allemaal niet weten. Is er ook een therapeut die hem kan helpen hoe om te gaan met stress op het werk inclusief de aanhoudende langere reistijden, dan ipv de partner die thuis zit, buiten te sluiten?


Door Albert Sonnevelt op 9 december 2016

Beste Pauline

Dank voor jouw reactie. Heel herkenbaar wat je schrijft. Een partner met burn-out is ook moeilijk te begrijpen. Er is een psychische,- en emotionele crisis ontstaan die voor veel verwarring zorgt. In deze fase is het wellicht goed om samen met een goede gezamenlijke vriend(in) of een relatiecoach te praten.
Er is een groot belang om hier samen sterker uit te komen. Juist in deze kwetsbare periode kan je ook dichter naar elkaar toe groeien.

Veel sterkte!

Met vriendelijke groet,

Albert Sonnevelt.


Door M.Velthuijs op 21 december 2016

Mijn man man is flink overspannen na een reeks van negatieve gebeurtenissen. Ik herken hem niet meer, kan niet met m praten. Hij weigert alle hulp. Hij wil alleen zijn hij wil van me scheiden. Ik blijf in verwarring achter. Want we waren voor deze negatieve gebeurtenissen heel gelukkig met elkaar.


Door Albert Sonnevelt Team op 10 februari 2017

Beste M., blijf met veel compassie voor jezelf de juiste stappen zetten. Het leven vraagt om beweging. Veel sterkte, Albert Sonnevelt


Door Shjm op 2 januari 2017

Mijn vriend heeft ook vooral veel psychische sypthomen van het overspannen zijn; kort lontje, snel geïrriteerd reageren, schuld ligt altijd aan een ander, focus ligt bij een ander, doet naast zijn werk haast niks (dat is teveel), weekenden hebben we altijd ruzie, wanneer we ruzie hebben heb ik het altijd gedaan, op zijn werk lijkt er niks aan de hand te zijn (geeft hij meer dan 100% en bij thuiskomst is het maar afwachten hoe hij reageert)…

Op het moment ben ik 20 weken zwanger en het wordt met de dag zwaarder. Maar hij (h)erkent zelf niet dat er iets is. We zitten in relatie therapie, maar het is voor mij vaak heel moeilijk; ik heb het vaak gedaan in zijn ogen, het voelt alsof ik er alleen voor sta, mijn partner is eigenlijk weg, de heb haast geen zin meer om leuke dingen te doen.. ik onderneem liever zelf dingen, omdat ik op mezelf wel kan vertrouwen. Maar het is heel moeilijk om te ervaren dat je partner niet zichzelf is.. ik vind, op een gegeven moment moet je verder met het leven en iets doen! In plaats van een uitvlucht zoeken in gamen, niks doen, vinger wijzen, negeren! Voor mij is het niet houdbaar!! Vooral niet met zo’n wondertje in mijn buik.


Door Albert Sonnevelt Team op 10 februari 2017

Beste SHJM, ik maak een diepe buiging voor de weg die je moet gaan. Het is voor mij niet voor te stellen hoe je dagelijks weer de kracht kunt opbrengen. in gedachte stuur ik je veel licht, liefde en wijsheid. Warme groeten, Albert


Door veerle op 31 januari 2017

Mijn partner rent regelrecht op een burnout af en steekt nog altijd zijn kop in het zand. Hij negeert me totaal, wil niet praten en gaat steeds meer in zijn eigen wereldje. Ik zie hem wegzakken maar krijg er geen grip op. Ipv zich ziek te melden begraaft hij zich meer en meer in het werk. Ruimte voor affectie en intimiteit is er al maanden niet meer. Begin echt wanhopig te worden omdat ik niet tot hem door kan dringen.


Door Albert Sonnevelt Team op 10 februari 2017

Beste Veerle, als partner van iemand met een burn-out heb je het zeker ook zwaar. Er is een psychische,- en emotionele crisis ontstaan die voor veel verwarring zorgt. In deze fase is het wellicht goed om samen met relatiecoach te praten. Ik wens jullie veel sterkte. Warme groet Albert Sonnevelt


Door Christine op 13 februari 2017

Beste Albert
Ik heb zelf al 5 mnden een burnout:ontzettend moeilijk.Heb coach maar vorige weken teruggevallen echt ineengestort.Het duurt zooo lang.Veel angsten komen op.Mijn man doet zijn uiterste best maar wordt steeds prikkelbaarder en gestresst onder de situatie.De meeste zorgen zijn die voor mijn(puberende) kinderen.Het is zwaar voor hen om mama zo te zien.Ik heb het gevoel van hen niet meer te kunnen bijstaan zoals vroeger,wordt direct heel emotioneel.Weinig stabiliteit.Mijn zoon van 15j lijdt er het meeste onder:zondert zich af,snel geirriteerd,gehoorzaamt niet,slecht slapen,niet meer naar school willen….ik word er zo verdrietig van.
Wat ia voor kids hierbij de beste aanpak?Want mijn man brengt het ook niet meer op om dit goed te begeleiden.
Graag je visie Albert;zijn er ergens ervaringen te vinden rond kinderen met een ouder en burnout?


Door Albert Sonnevelt Team op 21 februari 2017

Beste Christine, ik schrik van jouw noodkreet. Binnen een gezin kunnen altijd situaties ontstaan waarbij de kinderen uit balans raken. Dit heeft grote impact op jullie zoon: hij kan bijvoorbeeld contact opnemen met de Kindertelefoon: https://www.kindertelefoon.nl/ Daarnaast zijn er gespecialiseerde kindercoaches die jullie in de arm kunnen nemen. Heel veel sterkte! Albert

Plaats een reactie


*


Phoenix WebsitePhoenix Website