Hartkloppingen als gevolg van stress, pak je zo aan! 4 tips!

Gratis Minicursus Leven Zonder Stress?
Direct Toegang
X
Gratis Minicursus Leven Zonder Stress?
50% Complete
Ontvang 27 praktische tips om stress weg te nemen!

Page content

Hartkloppingen als gevolg van stress, pak je zo aan! 4 tips!

Hartkloppingen als gevolg van stress, pak je zo aan! 4 tips!

Hartkloppingen als gevolg van stress, kunnen je behoorlijk laten schrikken. Je voelt je hart onregelmatig of sterk verhoogd in je keel of op de borst kloppen. Ervaar je dat? Dan kan de paniek toeslaan en zelfs een angstaanval uitlokken. Wat tot overmatig zweten, kortademigheid, duizeligheid en zelfs het bewustzijn verliezen kan leiden.

Hieronder vind je meer informatie over de oorzaken van hartkloppingen. En hoe je hartkloppingen als gevolg van stress kunt voorkomen.

Wanneer treden hartkloppingen als gevolg van stress op?

Hartkloppingen kunnen je plotseling overvallen. Zeker als je het al lange tijd erg druk hebt en geen tijd neemt om de spanning in je lichaam en hoofd af te bouwen. Op een gegeven moment zijn hartkloppingen een signaal van je lichaam dat je te lang bent doorgegaan. Je hebt jezelf als het ware over de kop gewerkt. Het is dan hoog tijd om pas op de plaats te maken. Hartkloppingen kunnen overigens andere oorzaken hebben. Onder andere emotionele gebeurtenissen, gebrek aan magnesium, een overactieve schildklier en bloedarmoede kunnen hartkloppingen in de hand werken.

In deze video leg ik uit hoe je de vicieuze van hartkloppingen kan doorbreken. Hartkloppingen als gevolg van stress komen namelijk plotseling opzetten. Daar kun je van schrikken, waardoor je in paniek raakt. En je raadt het al deze paniek verergert juist je hartkloppingen.

Tips bij hartkloppingen en stress

Wil je de hartkloppingen als gevolg van stress bestrijden? Dan zijn er verschillende manieren op dat te doen. Hieronder een aantal effectieve tips.

1. Beweeg dagelijks actief in de buitenlucht

Heb je last van hartkloppingen als gevolg van stress? Dan is regelmatig bewegen misschien het laatste waar je aan denkt. Toch blijkt uit verschillende onderzoeken dat lichamelijke activiteit een goede remedie is tegen stress en zo ook kan bijdragen aan het tegengaan van je hartkloppingen. Want, door te bewegen, raak je de opgebouwde spanning in je lichaam kwijt.

Die inspanning zorgt ervoor dat het stresshormoon in je lichaam wordt bestreden en plaats kan maken voor gelukshormonen die je een goed gevoel geven. Probeer daarom dagelijks minimaal 30 minuten actief te bewegen in de buitenlucht. Houd je dat vol? Je merkt dan spoedig dat je beter bestand bent tegen stress en de hartkloppingen verminderen.

2. Krop je emoties niet op, maar uit je

hartkloppingen als gevolg van stressHeb je het druk en voel je je gestresst? De neiging om je af te sluiten voor anderen is groot. In je hoofd gaan zitten en lopen malen en piekeren, ligt erg voor de hand. Doe dat niet, want je bloeddruk stijgt en hartkloppingen liggen weldra op de loer. Laat liever je familie, vrienden en collega’s weten waar je mee bezig bent en vertel hoe het je bezighoudt. Door je emoties niet op te kroppen en je te uiten, geef je anderen de mogelijkheid je te helpen. Maak er gebruik van, want het geeft je de mogelijkheid op adem te komen en beter om te gaan met de spanningen die hartkloppingen kunnen veroorzaken.

3. Roep positieve gedachten en ervaringen op

Een negatieve gedachtestroom werkt vaak averechts als je hartkloppingen als gevolg van stress ervaart. Het zorgt ervoor dat je je nog beroerder gaat voelen. Waak daarvoor. Maak een pas op de plaats en dompel je onder in positieve gedachten en ervaringen. Denk aan die fijne vakantie, luister naar relaxte muziek of bel een goede vriend(in) op die je laat lachen. Je zult merken dat met wat oefening je positiever in het leven komt te staan, je hartkloppingen minder worden en je beter bestand bent tegen stress.

4. Begin met ademhalingsoefeningen

Als je hartkloppingen hebt, haal je vaak veel te snel adem. Om controle te krijgen over die ademhaling is het goed ademhalingsoefeningen te doen. Zoek bijvoorbeeld een rustig plekje om controle te krijgen over je ademhaling en tot rust te komen. Probeer door je buik te ademen. Leg hiervoor je hand op je buik en focus je nu even helemaal op je ademhaling. Haal vervolgens rustig adem door je neus in. Je voelt nu je hand omhoog gaan. Houd je adem even vast en adem rustig uit via je mond. Terwijl je uitademt, probeer je je lichaam volledig te ontspannen. Herhaal dit een paar keer en je zult merken dat je hartslag en ademhaling rustiger worden. Bijkomend effect is dat je het gevoel krijgt controle uit te oefenen over de situatie.

In deze Podcast leg ik uit waarom rust, stilte en ademhaling van levensbelang is.

Hulp bij hartkloppingen als gevolg van stress

Heb je regelmatig last van hartkloppingen? Het hoeft helemaal niets ernstigs te zijn. Toch is het raadzaam even contact met je huisarts op te nemen. Zorg er daarnaast voor dat je gezond en regelmatig eet en leeft. Dat kan bijdragen aan een betere lichamelijke en geestelijke gezondheid en ook hartkloppingen als gevolg van stress voorkomen.

MiniCursus Leven Zonder Stress?
27 praktische en direct toepasbare tips voor jou om Stress weg te nemen en meer rust te krijgen in je hoofd!
Wij hebben ook in hekel aan spam

Comment Section

10 reacties op “Hartkloppingen als gevolg van stress, pak je zo aan! 4 tips!


Door Bo op 10 maart 2016

makkelijker gezegd als gedaan als je vader 97 is, dementie ontwikkelt, en jij woont 380 km verder.....omdat je echtgenoot hier moet zijn voor zijn gezondheid. je hebt je kinderen en kleinkinderen allemaal achtergelaten, en dan komt een zus vertellen dat ze "alles" alleen moet doen... en verwijt je dat dan.....


Door Malou op 31 maart 2016

Beste Bo, ik ben enig kind van bijna 60. Mijn vader overleed in 2012 op 90 jarige leeftijd. Ik reed voordien al 3' jaar drie keer per week naar mijn ouders met strijk, deed boodschappen, doktersbezoek,,opnames in ziekenhuis.'
Vlak voor hij stierf kocht hij een flat in onze straat omdat hij inzag dat het heen en weer rijden voor mij niet meer mogelijk was op termijn. Ik ben zelfstandige,,dochter nog thuis en man net voor pensioen. Hij overleed toen de compromis was getekend. Mijn moeder wou plots niet meer verhuizen, ik kon niets goed meer doen. Alles offerde ik op , mijn sociaal leven, gedeeltelijk mijn job, ik deed letterlijk alles voor haar. Na haar verhuis vertelde ze iedereen hoe erghet allemaal was voor haar, mijn verdriet kwam nooit ter sprake... Ik heb geleden, afgezien, gehuild....
Vorig jaar deed ze een infarct, sedertdien is het helemaal uitzichtloos. Ze is redelijk hersteld maar nu doet ze helemaal niets meer buiten verwijten maken, klagen en zagen. Ik voel me beroerd, heb hoge bloeddruk gekregen, hartkloppingen, hyperventilatie, maar noch mijn gezin noch zij zien in dat ik heel de boel draaiende hou maar dat ik aan het einde van mijn krachten ben. Even enkele dagen er tussenuit kan niet want ik moet koken wassen en plassen voor haar,ze neemt geen enkele verantwoordelijkheid of initiatief. Ik herken mijn moeder niet meer, sedert de dood van mijn vader ik doe zo hard mijn best, al heel mijn leven lang om haar het leven aangenaam,te maken, ik ga drie keer per dag langs en ' s avonds eet ze blij mij thuis maar,tijdens de vaat zegt ze dat ik haar naar huis moet brengen want dat het al laat is maar ja, mijn man werkt tot 18:30'uur. Beste Bo, ik denk,dat er vele vrouwen in deze situatie zitten,,sandwichgeneratie.... Mijn dochter zegt dat ik afstand moet nemen maar zij heeft duidelijk een ander karakter en ingesteldheid, zij stelt haar grenzen, ik zou dat ook beter doen...


Door Lievehe op 5 juni 2016

Wij, de sandwichgeneratie, zijn blijkbaar allemaal in hetzelfde bedje ziek, zeker degenen die te weinig aan zichzelf hebben geacht de voorbije jaren en te goed hun best gedaan hebben voor Jan en alleman. Nu geeft ons lichaam een sein dat het genoeg geweest is. Maar we zijn het niet gewend om aan onszelf te denken, schuldgevoelens liggen steeds weer op de loer. Mijn vader leed gedurende een groot deel van zijn leven (35 jaar?) aan een zware depressie (ten gevolge van een oorlogstrauma) die een zware druk legde op het hele gezin. Ik heb geprobeerd op hem in te praten en stond ermee op en ging ermee slapen. Nu zijn beide ouders plots dement geworden. Je stelt je de vraag waarom het zo moet gaan.


Door Antoinette H. op 8 augustus 2016

Beste Malou, ik herken en begrijp je verhaal en je dochter heeft gelijk. Neem afstand en stel je eigen grenzen, voordat je zelf ook in het ziekenhuis belandt daar heeft niemand wat aan. Wie zorgt er dan voor je moeder??? Belangrijk is dat je eerst goed voor jezelf zorgt. Echt ....haal de kracht voor jezelf niet bij anderen. Je moeder zal je niet kunnen veranderen en wachten op het gehoopte complimentje voor alles wat je voor haar gedaan hebt ...is wachten op nog meer teleurstelling en verdriet, dat zal je niet verder helpen zo lang jij zelf niet de situatie gaat veranderen. Diep in haar hart weet ze echt wel hoe lief en waardevol jij voor haar bent geweest en nog bent. Je hart laten spreken ...open en eerlijk is voor veel mensen niet altijd gemakkelijk en kost vaak ook tijd.
Malou daar waar jij behoefte aan hebt en wilt horen, kan je het beste jezelf geven door grenzen te stellen en keuzes te maken. Verander zelf de situatie waarin je zit en gun jezelf een adempauze. Misschien kunnen anderen ook iets voor je moeder betekenen door te helpen of iets te regelen ?? Denk zelf bijv. ook aan de (ademhalings)oefeningen van Albert en let op je gezondheid (je hart en stress) ...neem je klachten serieus, voordat het te laat is. Ik spreek uit ervaring en kan het gelukkig nog na vertellen, maar ik heb het alles ook moeten leren. Malou ik gun je echt meer aandacht en liefde voor je zelf. Je hebt alle kwaliteiten al in huis ....nu nog DOEN ! Het is niet makkelijk ...dat weet ik, maar liefde en aandacht voor jezelf helpt zo veel meer dan alles weg te geven van jezelf en uitgeblust achter te blijven. Ik wens je heel veel sterkte en hoop echt dat je je fitter gaat voelen met minder gezondheidsklachten en meer rust en liefde voor jezelf. Dag mooi mens.
Warme groet,
Antoinette H.


Door M Turk op 8 augustus 2016

Dank je voor al die fijne tips die ik krijg,het doet mijn goed


Door Albert op 8 augustus 2016

Beste M.
Dank voor jouw positieve feedback op mijn blogpost over hartritmestoornissen. Ik ben altijd blij met een postief teken van leven. Hrt grt. Albert Sonnevelt


Door Hillie op 8 augustus 2016

Hallo dames.
Wat ik hier allemaal lees doet me pijn. Ook ik heb oude ouders. Mijn vader begint dement te worden en mijn moeder kan ook niet veel meer ze heeft op haar tachtigste nog een openhart operatie gehad. Ik heb ook een aantal jaren dag in, dag uit voor ze gezorgd, maar ben daarmee gestopt. Via de huisarts heb ik thuiszorg en maaltijdvoorziening geregeld en betaal zelf nog iemand voor de grote schoonmaak klussen. Mijn leven is heel erg veranderd. Ik leef weer, doe dingen voor mezelf ben vrolijker. Wat je nooit mag doen is jezelf vergeten. Vroeger moesten onze ouders ons loslaten, nu moeten wij hen loslaten. Het is in mijn ogen een plicht voor je ouders te zorgen maar je hoeft het niet allemaal zelf te doen. Ik kom nog vaak bij ze, maar dan op visite. En natuurlijk doe ik nog wel dingen voor ze, maar niet omdat het moet, maar omdat ik van ze hou!
Loslaten en voor jezelf en je eigen gezin kiezen, ook jij bent belangrijk!


Door Albert Sonnevelt op 8 augustus 2016

Beste Hillie, Goed dat je dit onder de aandacht brengt. Het is mooi om een 'groot hart' te hebben. Maar je kunt ook liefde hebben voor jezelf, zonder een ander tekort te doen. Hartkloppingen zijn nooit het probleem, maar het gevolg van een onderliggende oorzaak. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt


Door Annelies op 8 augustus 2016

Ik dacht ook dat de hartkloppingen die ik voelde stress waren. Ik had ook stress. Maar achteraf bleek ik - bij toeval - een forse hartritmestoornis te hebben die een operatie vereiste. Blijf alert!


Door Albert Sonnevelt op 8 augustus 2016

Lieve Annelies, Ik ben blij dat je nogmaals de nadruk legt op gezond verstand en bewuste alertheid bij hartkloppingen. Ook in mijn filmpje bij deze blog zeg ik er uitdrukkelijk bij dat je eerst bij de huisarts of specialist moet langsgaan. Dit om alle mogelijke pathologische risico's uit te sluiten. Warme groeten, Albert Sonnevelt

Plaats een reactie


*